Aşk Oyunu Bitti!

ilk-ask-oyunu-rusyada-sahnelendi-IHA-20130430AW000304-2-t

Ona baktım, dokundum, gülümsedim, onu öptüm… Rengi beyazdı âşkın… Bebek gibi, saf gibiydi ve tecrübesizdi çarşaflar. Gözlerimdeki korkuda boğulmamak için nefesime muhtaç kalıyordu. Bunu nasıl yapıyordum?

Gülüyordum içimden ama o görmüyordu. Gözlerim kendini ele vermiyordu. Ben oynuyordum o kanıyordu. O kanıyordu ben güçleniyordum. Aldırmıyormuş gibiydim çoğu zaman. Sanki her şeyi boşvermişim gibi.

Umrumda değilmiş gibi. Çekip gitse umrumda olmazmış da zaten o gidemezmiş ben gidermişim gibi. Ben istersem âşk olur, istemezsem acı olurmuş gibi. Kendisine hayran olduğumu sandığı yerden kalktı, kendini bana hayran bir yerde buldu. Peki ya oyunuma uymasaydı?

Masumiyet oyunu bitti. Bitti; çünkü oyun bitti. Oyun bitti, aşk bitti. Sıradanlaştık.

Diğerine baktım, gülümsedim, dokundum, diğerini öptüm… Rengi kırmızıydı aşkın. İhtiras gibi, yasak gibi, tutku gibi sıcaktı çarşaflar.

Bana dokunmadan duramıyordu. Çok tehlikelisin gelmek istemiyorum ama uzak da kalamıyorum diyordu. Çok umrumdaymış da onsuz yapamazmışım gibi, o çekip gitse ölürmüşüm gibi, aşkına muhtaçmışım gibi. Bunu nasıl yapıyordum? Gülüyordum suratına o görüyordu canımı yakacaksın diyordu ama vazgeçemiyordu.

Ben oyunuma devam ederken o ayak uyduruyordu. Beni tavlamaya çalıştığı yerden kalktı kendini bana âşık bir yerde buldu. Peki ya oyunuma uymasaydı? Şehvet oyunu bitti. Bitti çünkü oyun bitti. Oyun bitti aşk bitti. Sıradanlaştık.

Birine masumiyetimi verdim diğerine şehvetimi ikisi de âşık oldu. Bir başkası daha çıksa ikisini karıştırsam yeniden bir oyun oynasam. Hem şehvet olsa adı oyunun hem masumiyet!

Oyunbozanlık yapmasa bana ayak uydursa. Bana âşık olsa. Hiç sıradanlaşmasak bu defa… Bu son oyun olsa…