ARAYIŞ

arayis-2

  Bir dans bu, bir düş; benim var oluş mücadelem Kim verdi ellerimdeki bu ateşi? Ayaklarımda yeryüzünü gıdıklayan bir rüzgâr var Işığın nereye kadar gittiğini bilseydim eğer veya bir notanın çıkarttığı sesin ulaştığı yeri O zaman geldiğim yeri bulabilirdim Koşmama gerek yok, koşmak bir yere varmayacak, bunu biliyorum Belki de öylece uzanmalıyım O ‘hiç’ kadar…

Başak Tarlası Ellerin

Buğday

Sen konuşurken esen bir sonbahar esintisi gibi nefesin Ve eylül dinginliğini müjdeleyen bakışlarında İnsanı düşüncelere sürükleyen bir mana var.   Başak tarlası ellerin; naif bereketli. Böylece görünce ellerini ellerim, Utanıyor kendinden.   Daha evvel söyledim mi sana bilmem, Gülüşünü kedilere benzetirim çoğu zaman, Öyle sıcak ve sokulgan.   Sonra o gülüşünün hemen iki yanına sarkan…

Kozalaklar

IMG_6686

Çam ağaçlarına bakıyorum Ağaçlardaki kozalakları sayıyorum Sonra nerede kaldığımı unutup baştan başlıyorum Kulağımda, etrafımda oynaşan kumruların sesi Güneş gözümden girip içime akarken kadınlığım coşuyor İçimde tıpkı etrafımdaki kumrular gibi oynaşma isteği Tenimi yakan, içimi kavuran bu güneş mi? Libidomu böylesine yükseltirken üstelik Bu coşku anımda serçeler bana bicirdiyor Kim bilir nice sırlar anlatıyorlar gökyüzüne dair…

Doğaya…

IMG_0895

Bilmiyorum ki neden seviyorum bu kadar, yağmurunu güneşini? Yıldızına ayrı, yıldırımına ayrı bir hayranlığım var. Her yeni rüzgârında Sevinçten gıdıklanıyor kasıklarım. Denizini her avuçladığımda Yeni keşfetmişim gibi coşuyor parmaklarım. Isırsa karıncalar çimenine uzandığımda Bin defa üşüsem yağan karında Bin beter terlesem yazının sıcağında Yine de “Of!” demem senin varlığına. Bir tatlı aşığın var bu gök…

Seviyorum Seni

sevgi

Nasıl inkâr ederim, senin yanındaki beni özlediğimi Anımsıyorum her notada bir başka parlayan gözlerini Ah! Keşke tekrar bulabilseydim, O parlayan gözlerinde keşfettiğim beni. Biliyorum fark ettiğini, Bedenimde biriken ve beni ben yapan o her şeyi. Sen! Bende olmayan her şey, Seviyorum seni.

Reyhan’a Şiir

royroy

Bir hüzün çöktü geceye Önce yıldızları aldı sonra ayı Ve sonra tamamen gitti gece Yıldızlarını ve ayını çalan o hüzne küstü Gündüz kaldı tek başına Her gün, bütün gün var olmaktan yoruldu Üstelik çok özledi gecesini Çok kızdı geceyi küstüren hüzne Söndürdü güneşini ve tamamen gitti o da. Gündüzünü ve gecesini işte böyle kaybetti talihsiz…