Gidesim var

P1030987b

İz bırakmadan gidesim var. Bu ara böyle bende. Hep bir mesafe bırakasım, buz gibi olasım var… Bir de bakmışsın döndüğümde ben artık o eski ben değilim. Suratımda sahte bir gülücük… Hareketlerim yavaşlamış, cümlelerim değişmiş, bakışlarım donuk… Ne nefret duygusu içimde ne de coşkulu sevgilerim.

“Bir tahtası varmış da kırılmış, şeker kutusu elinden alınmış; bir daha eskisi gibi olmazmış…”

Rüyalarımı toplamış, şarkı sözü yazmaya başlamışım.

“Bir nehir var tersine akar, benim giresim var. Nehir beni sürüklesin; götürdüğü yerde başka benler bulasım var…”

Bir hiç gibi tek çizgide seksem. Kime ne, ne yapıp ne ettiğimden. O umurumda değil balonlarını şişirip şişirip patlatabilsem.

Sonra gözlerimin rengi değişti birden, parmaklarım uzadı, dirseklerim yer değiştirdi. Dönme dolaptan indiğimde böyle olabilir miydi?

Yedi cücelerden bir cüce ”Ne istediğini söyle?” dedi. “Sana ne benim isteklerimden?” “Biliyorum kimi sevdiğini ben; kimse bilmezken, kendinden bile saklarken.” Öyle cüce deyip geçmeyecekmişim.

Koştum çatısında delilerin, hava serindi. Durdum ve oturdum hava aydınlanana kadar. Sabah güneş yeşildi, şaşırmadım; renkleri değişmiş uzay, artık daha cazipti. Ne üşüdüm gece, ne hissettim sıcağını sabahın. Öyle bomboş içim. Kızarmış gözlerimle, yeşil güneşi izledim.