Gözlerin sana kızıyor olmalı

206x1ppupyqopddk66kka03zq_8

-Neden hiç ağlamıyorsun?

-Bilmem, belki de ben ağlıyorum ama sen görmüyorsundur.

-Yani şimdi sen ağlıyorsun ve ben görmüyor muyum?

-Ben her gün ağlıyorum zaten, içimde bir yer durmadan acıyor.

-Neden acıyor?

-Kırıldı.

-Kime?

-Hayata.

-Neden göremiyoruz gözyaşlarını?

-Gözlerimi ağlatmayı beceremiyorum.

-Bağlılık neden seni bu kadar korkutuyor?

-Anlamadım?

-Kalp ve gözler birbirine bağlıdır. Kalp acırsa gözler ağlamaya ihtiyaç duyar. Sen bu bağı kesmişsin. İnsanların seni güçlü görmesini isterken gözlerine haksızlık etmişsin. Gözlerin sana kızıyor olmalı.

-Ne yapmalıyım?

-Kendini sakladığın yerden çık.

-Nasıl?

-Birini bul ve ona bağlan. Kırsın kalbini. Sakın saklama kendini, kırıldığını bilsin. Vakti geldiğinde de affet. Affet ve ağla. İzin ver gözyaşlarını silsin.

-Bunu yapabileceğimi hiç sanmıyorum.

-O zaman hiçbir zaman iyileşemezsin. Gözlerin sana kızarken, hayata olan kızgınlığını dindiremezsin.