Seni Tanımıyorum Genç Adam 2

image1
Bugün seni ikinci kez gördüm. Ne kadar da güzelsin.
Dudakların… Onlar bir başka güzel. Ne bileyim işte, bakınca öpesim geliyor.
Şimdi nasıl olur da kıskanmam öptüğün bütün o kadınları?
Seni tanımıyorum genç adam, ama bugün öyle bir anda!
Sanırsın dünya durdu, herkes kayboldu, sadece senle ben!
Sen benim gözlerimin içine…
Baktın mı?
Yüce Tanrıçalar aşkına! Evet baktın ve ben ölüyorum sandım.
Seni tanımıyorum genç adam, seninle hiç tanışmadık.
Şimdi artık kafanda bir gizem var. Kim bu kadın? Kim bu gözlerini kaçıran, utanan, sıkılan?
Neden bu kadar uzak, kırılgan? Adı ne?
Tekrar yüzünü hayal ettim. Saçların da çok güzel.
Önce dudaklarını mı öpsem yoksa saçlarını mı sevsem?
Nasıl etsem de bir ömür kırmadan, üzmeden, düşlerini hiç rahatsız etmeden koynuna girsem?
Kokunu her sabah içime çeksem.
Seni tanımıyorum genç adam, ama seni biliyorum. Sen, bana benziyorsun.
Ah Tanrıça Kirke tanışamadık yine. Baktık, şaşırdık, ürktük.
Bugün, hoşa giden bir şeyler olduysa o da bu şaşkınlığımız mı dersin?
Çok zordu olduğu yerden ayrılmak. Yüce Tanrıçalar! Ne olur unutmasın bu gizemi.
Ruhumun kaybolan parçası, tekrar göreceğim seni.