ARAYIŞ

  Bir dans bu, bir düş; benim var oluş mücadelem Kim verdi ellerimdeki bu ateşi? Ayaklarımda yeryüzünü gıdıklayan bir rüzgâr var Işığın nereye kadar gittiğini bilseydim eğer veya bir notanın çıkarttığı sesin ulaştığı yeri O zaman geldiğim yeri bulabilirdim Koşmama gerek yok, koşmak bir yere varmayacak, bunu biliyorum Belki de öylece uzanmalıyım O ‘hiç’ kadar…

Ve Kayboldu Işık

Birden bir ışık belirdi “Renkleriniz ne güzel, nasıl böyle bir anda parladınız?” dedim. “Henüz hiçbir şey bilmiyorsun.” dedi. “Dilek diliyordum, gözlerimi kaparken yoktunuz.” Işık tekrar dile geldi: “Henüz göremiyorsun.” Ardından önce etrafımı sardı, sonra son kez göğsüme fısıldadı: “Hissedemediğin her şeysin.” Ve kayboldu ışık.